Er is een dode gevallen in het Lijsternest. Toen ik gisterenavond terugkeerde naar de residentie na een weekendje optreden, trof ik op het aanrecht een dode pimpelmees aan. Het beestje leek niets te mankeren. het lag daar maar, gewoon dood op het aanrecht.

Ik vraag mij af wat het betekent. Want het moet wel iets betekenen. Het is een raadsel hoe dat pimpelmeesje in huis is beland. Het is een raadsel waarom het zo ostentatief op het aanrecht als een offer is gestorven. Het moet daar hebben gezeten dit weekend, zijn verendek steeds dikker makend, steeds meer dat hoofdje tussen de vleugels gebogen, tot het plots voorover viel en zachtjes stierf.

Is het een teken dat ik te lang en te ver weg van het Streuvelshuis was gevlogen? Stierf het vogeltje als het verhaal waarop ik momenteel grote verbouwingswerken aan het uitvoeren ben? Was het Streuvels zelf die me wat wilde meedelen? Ik geef het toe, ik heb hard gegild toen ik het dode vogeltje opmerkte op het aanrecht gisterenavond. Mijn hoofd sloeg even tilt. Even leek ik ’n actrice in de zoveelste sequel van een Hollywoordmoordfilm. Ik durfde het vogeltje zelf niet aan te raken, ik ben in bed gekropen met het idee dat de koolmees me die nacht zo vertellen wat er gebeurd was, maar hij heeft niets gezegd, niets gedaan.

Een dode vogel is een dode vogel. Ik moet daar misschien niet te lang bij stilstaan. Al zegt de sitebeheerder dat het goed is dat het geen dode lijster was. Want een dode lijster in het lijsternest. Dat zou pas mensen naar het rode pluche in donkere zalen lokken.

Schermafbeelding 2015-11-09 om 10.42.38

Advertenties