Tags

, , , , , , , , , , , ,

Vierde dag. Toen ik de oude filmbeelden zag in de voutekamer, kreeg ik meer sympathie voor hem: een klein oud mannetje, zijn gezicht gekerfd door ouderdom. Zijn oog zocht slechts af en toe contact met de interviewer. Hij voelde zich niet op zijn gemak door de camera; hij wilde alleen gelaten worden, maar hield zich kloek. Hij trachtte uit te leggen dat hij de dingen had willen vastnemen, en vastleggen. Hij wilde degelijke marchandise leveren, slechts dat. Hij wilde niet opgevoerd worden als een fenomeen. Naast hem stond zijn vrouw Alida, schichtiger nog dan hij, als een kleine kraai, bang en nieuwsgierig.

Streuvels-KoenPeetersopdracht

Toen ik in het midden van de schrijfkamer stond, zag ik buiten alleen de aarde, die nu vaalgeel kleurde in de winterzon. Ik zag de verbinding tussen zijn boeken en het uitzicht. Dit huis met dit perspectief was zo belangrijk voor hem als een boerderij voor een boer. ‘Het was alles van mij,’ zei hij. Vierendertig jaar oud was hij toen hij deze grond ontdekte, kocht en het huis liet bouwen. ‘Eindelijk had ik iets ontdekt dat aan alle vereisten voldeed. Het was een onnuttige klijtkop, een soort terp of tumulus.’ Het was in ‘het banaalste dorp dat men uitdenken kan’.

Auteur: Koen Peeters

Advertenties