Tags

, , , , , ,

Beste Frank Adam

Het moet gedaan zijn met dat daveren in mijn huis om mijn geest op te roepen. Beseft ge niet welk fortuin de Provincie West-Vlaanderen aan de restauratie van mijn Lijsternest heeft gespendeerd? Meubels, tegels, fondaties, oude boeken en het dodenmasker van Nonkel Guido (Gezelle nvfr), het heeft zwaar te lijden onder al die consternatie.

Een sterveling beziet zijn leven en de wereld gelijk een schichtig paard staart binnen de contouren van zijn oogkleppen. Maar wezens in een verloste zijnstoestand, gelijk ik, onze blik gaat wijd, ons gemoed is zo gerust. Wilt ge echt géén nietszeggende trivialia horen, over mijn oeuvre of persoon? Verwacht ge waarlijk ‘Sprekende Visioenen aangaande Charlie Hebdo en het lachen van Mohammed’?!

Zelf was de profeet naar verluidt niet vies van een schuine mop of scheve zwans ter gelegener tijd. De kunst van het schateren beoefende hij met zichtbaar plezier. En verdrietige ouders waren zijns inziens het best te troosten met een geestigheid. Maar geestig, spottend, bijtend bedoeld of niet – prenten over zijn persoon zijn laster volgens de islam, omdat ge via zijn beeltenis niet de Ene god, Allah, maar een afgod aanbidt.

FrankAdam-Charliehebdo-StijnStreuvels

Misschien dat de doorsnee humorist-komiek zich de afgelopen jaren beter aan deze regel had gespiegeld en zich had afgevraagd of hij met zijn grappen ook niet iets ànders dan de god van de humor aanbad – maatschappelijk aanzien, macht, sensatie, geld, bekendheid of wie weet, den afgod van het lachen zelf. Had de doorsnee humorist-komiek meer ingezet op de mop en minder op het effect – had zijn tong meer respect betoond voor het verstand van het publiek dan voor het gat van de aanwezige minister – had hij publiek en minister meer de zaal uitgejaagd met oprechte verwondering, dan ze binnen gelokt met misplaatste verontwaardiging – hadden de gazettenschrijvers de komieken niet verward met politiekers, en de politiekers niet met komieken – dan bestonden er zoveel Charlie Hebdo’s dat ge wel gans de wereld moest opblazen als ge ze allemaal het zwijgen wilde opleggen.

Maar wat peinst ge zelf? Humor is niet mijn rayon of specialiteit. En wat betreft de gebruiken en geplogenheden van de profeet, die kent de mensheid slechts via de hadith en andere verhalen-van-horen-zeggen. Hoe kunt ge daar enige staat op maken?

Ik zie dat ge bij lectuur van mijn levensbeschrijvingen noteert: ‘Is Stijn Streuvels een oude Germaanse eik, dan zijn zijn biografieën eeuwig zingende Vlaamse loverbossen.’ Staat me toe te citeren uit iets dat ge in een andere kamer in mijn eigen huis aan het schrijven zijt: ‘De leugens die met wetenschappelijke precisie over ons zijn verzonnen, staan te lezen op de wikipedia-pagina van ons gezicht.’

Hoe zoudt gij u voelen als ge uw eigen leven moest lezen, alsof het door een ander persoon werd geleefd?

Zoekt de schrijver in-zijn-werk.

En houdt op met dat kloppen. Ik verschijn klokslag middernacht.

Stijn Streuvels

Advertenties